Boeken Romans

Recensie: Twintig regels liefde – Rowan Coleman

Wanneer mensen aan het einde van hun leven zijn, hebben ze vaak nog van alles te delen. Stella schrijft in Twintig regels liefde de brieven die mensen na hun overlijden aan hun geliefden achterlaten. Met deze brieven als rode draad ontpopt het boek zich tot een hartverwarmende feel good roman. De verhaallijnen van nachtzuster Stella, taaislijmziektepatiënte Hope en de vrijgezelle Hugh komen langzaam samen en vormen zich allemaal rond het Marie Francis Hospice, een plek waar mensen normaal gesproken alleen hun laatste dagen slijten. De  verrassende combinatie aan hoofdpersonen weet met hun uitdagingen een gevoelige snaar te raken. Dit levert een boek op dat op ingetogen wijze raakt en intrigeert. 

Tijdens de nachtdiensten in het Marie Francis Hospice schrijft verpleegkundige Stella brieven voor haar patiënten, die ze belooft pas na hun overlijden aan hun geliefden te zullen versturen. Nog nooit heeft ze die belofte verbroken, totdat ze Grace ontmoet. Ze hoopt op verzoening en een laatste kans voor de moeder die ooit haar hele leven achter zich liet. Zelf heeft Stella het ook niet gemakkelijk. Sinds haar man Vincent gewond terugkwam uit de oorlog in Afghanistan, is hij de oude niet meer. Ze krijgt geen contact met hem en werkt de nachtdiensten om zo weinig mogelijk met hem – en het falen van haar huwelijk – geconfronteerd te worden.

Taaislijmziektepatiënte Hope is herstellende van een infectie en krijgt gelukkig nog de kans om echt iets van haar leven te maken. Maar durft ze dat eigenlijk wel? Ondanks haar ziekte heeft ze nog haar hele toekomst voor zich. Toch leeft ze een teruggetrokken bestaan. Haar beste vriend Ben is alles voor haar en probeert haar zoveel mogelijk te laten genieten van de dingen om haar heen. Maar meer dan vriendschap zal het nooit worden, want wat moet zo’n versierder met een ziek meisje?

En dan hebben we nog Hugh, die door de zelfmoord van zijn moeder behoorlijke bindingsangst heeft ontwikkeld. Hij woont alleen en komt op een avond thuis om zijn buurjongen buitengesloten voor de deur te zien zitten. Ze raken aan de praat en niet veel later ontmoet Hugh ook zijn nieuwe, ontzettend lieve buurvrouw. Hugh raakt steeds meer aan zijn nieuwe buren gehecht. Zijn verleden zorgt er echter voor dat hij het lastig vindt om ze écht in zijn leven toe te laten.

Verschillende verhaallijnen
Twintig regels liefde bestaat uit drie verhaallijnen die op het eerste gezicht als los zand aan elkaar hangen, maar uiteindelijk toch allemaal samenkomen. Je leert Stella, Hugh en Hope steeds beter kennen en stukje bij beetje worden de wonden waardoor ze zijn getekend ontrafeld. Ondertussen ga je langzaam van de personages houden, door de beschrijving van hun rijke gevoelsleven en alledaagse strubbelingen. Dit zorgt samen met de prettige schrijfstijl voor een kleine spanningsboog waarvan je niet op het puntje van je stoel zit, maar waardoor je wel wilt blijven lezen. Het gebruik van afwisselende verhaallijnen zal overigens niet iedereen aanspreken; soms voelt het als een onderbreking van het verhaal waar je net lekker inzit.

Het boek kent een diversiteit aan thema’s, zoals angst, onmacht, verlies en liefde. Ondanks weinig luchtigheid en een hospice als setting, weet Coleman Twintig regels liefde toch behapbaar te maken. De herkenbare beschrijvingen, de fijne personages en de persoonlijke brieven raken, zonder dat er tranen over je wangen biggelen.

Leef, als je durft
De belangrijkste les die Twintig regels liefde misschien wel meegeeft is dat je altijd opnieuw kunt beginnen áls je het maar aandurft. Daarnaast valt er genoeg mooie inspiratie te halen uit de brieven die Stella schrijft voor haar patiënten. Leef het leven nu, zeg wat je wilt zeggen en doe wat je wilt doen, er is nog zoveel moois! Coleman weet met Twintig regels liefde tot de laatste pagina te boeien – en geeft een ieder hoop op een happy end.

 Twintig regels liefde
 Rowan Coleman
 Boekerij
 Paperback: €17,50
 Ebook: €12,99
 352 bladzijden
 maart 2016

Deze recensie verscheen eerder op Mustreads.nl

Leave a Reply