Boeken Persoonlijke groei

Recensie: Dagboek voor goede en slechte dagen + mijn persoonlijke ontdekking

Vorig jaar nam ik een wat langere zomervakantie, omdat ik het slecht naar m’n zin had op m’n werk. Ik verveelde me, kreeg niet de ruimte die ik nodig heb om te excelleren in m’n werk én bovenal lag ik zo in de clinch met m’n leidinggevende dat ik niet meer wist hoe ik me moest voelen of gedragen. Het gaf enorm veel stress en twijfel.

Ik had continu een knoop in m’n maag en analyseerde me rot in de hoop dat ik erachter zou komen wat er toch mis met me was. Natuurlijk kwam ik daar niet uit, ik begon in cirkeltjes te denken en raakte steeds meer in de knoop. In die zomer van 2017 kocht ik het Dagboek voor goede en slechte dagen. Ik wilde uit die malende gedachtestroom komen en weer een beetje genieten van de mooie dingen in het leven.

Elke dag vul je in hoe je je voelt, aan de hand van verschillende vragen en invuloefeningen. Er zijn tien verschillende formats, zodat je elke dag kunt kiezen binnen welk format je je die dag het beste kunt uiten. Je schrijft bovenaan elk format zelf de datum en de tijd, dus je hoeft niet op volgorde te werken. Na elke tien pagina’s vind je een extra oefening, zoals ruimte voor complimenten of opmerkingen die je liever niet had gehoord. Aan het einde van het jaar kun je een jaarverslag maken.

Door het invullen van de oefeningen, wat trouwens maar vijf tot tien minuten per dag duurt, kreeg ik steeds meer overzicht en kwam ik uit die bedrukkende gedachten. Ik ging parachutespringen. (Geloof me, als je in de lucht hangt reduceren al je duizenden gedachten tot nog maar eentje: WAT THE FUCK BEN IK AAN HET DOEN? Erg overzichtelijk.) Ik vond een nieuwe baan met alle vrijheid en een leidinggevende die volledig achter me staat. Ik ontmoette nieuwe mensen, ging meer sporten en hervond m’n zelfvertrouwen in schrijven. Ik ging alleen op vakantie. Voor dat knagende is-dit-nu-alles?- gevoel zocht ik coaching.

Het Dagboek voor goede en slechte dagen ligt nog steeds op m’n nachtkastje, maar ik schrijf er amper meer in. Verreweg het meeste schreef ik in die moeilijke zomer van 2017. Ik heb er heel veel aan gehad, het heeft me op de moeilijke momenten leren relativeren en meer leren genieten van de kleine dingen. Naar de bioscoop gaan, keihard lachen met vriendinnen, barbecueën in de tuin op een warme zomerdag. Ineens schreef ik ze op als de hoogtepunten van m’n dag en zo begon ik ze ook te zien. Leuke dingen, kleine dingen, simpele dingen. Voor deze recensie las ik ze allemaal terug. De goede, maar ook de slechte. Want ik schreef ook over de momenten die me frustreerden, wanneer ik me eenzaam voelde en waar ik aan twijfelde. En wat blijkt, nu een jaar later? Die dingen zijn eigenlijk niet veranderd.

Ik struggle nog steeds met m’n toekomst (quarter life crisis, anyone?), ondanks een enorm leerzaam coachingstraject. Een paar dagen geleden nam ik wat afstand van een fantastische vriend, precies zoals ik een jaar eerder deed.

Ik was het al vergeten, maar door wat ik eerder schreef in het dagboek werd het me ineens duidelijk dat dit patronen zijn die ik heb ontwikkeld. Misschien is dat wel het waardevolste van het Dagboek voor goede en slechte dagen of gewoon van het opschrijven van de dingen die je meemaakt en je gedachten en gevoelens daarbij. Dat je op de korte termijn rust in je hoofd creëert, maar op de lange termijn patronen ontdekt.

En om maar eens met mijn guilty pleasure Dr. Phil te spreken: you can’t change what you don’t acknowledge. Pas als je het onder ogen ziet kun je het veranderen. Ik kan en ga nu eindelijk iets doen met het inzicht dat mijn coach Madelon gaf in haar laatste e-mail. Ik ga die ene vriend bellen en hem eindelijk trakteren op de lunch die hij al tijden van me tegoed heeft. En ik ga zeker ook de rest van de pagina’s in het dagboek vullen. Op naar nieuwe inzichten en heel veel goede dagen!

 

Dagboek voor goede en slechte dagen
Doro Otterman
september 2016
€12,95

Leave a Reply