Boeken Persoonlijke verhalen

Recensie: Monica, mijn vader – Maaike Sips

‘Ik ga me laten ombouwen.’ Met deze woorden in 2012 verandert Cees voorgoed in de vrouw die hij zich altijd al heeft gevoeld. Veertig jaar lang was hij gewoon de vader van Maaike. Opeens was daar Monica. Maaike Sips probeert in Monica, mijn vader de transformatie van Cees te illustreren, een stem te geven aan de man die zo gebukt ging onder het taboe op transgenders en vooral een verleden te geven aan de vrouw die haar vader altijd al was. Dit levert een dapper en gedurfd portret op van Cees’ transformatie en het effect dat dit heeft op de omgeving.

Vrijwel direct na zijn pensioen besluit Cees om voorgoed als vrouw door het leven te gaan. Na een lange carrière, die hij afsluit als wethouder, wil Cees het gevecht met dat onbestemde gevoel in zichzelf niet langer aangaan. Hij heeft twee dochters, is al jaren getrouwd met Meintje en lijkt gelukkig, maar wanneer hij ’s avonds na een lange dag thuis komt kleedt Cees zich vrijwel direct in vrouwenkleren. Het is een proces waaraan een zoektocht van heel wat jaren aan vooraf is gegaan.

Opgroeien in een tijd waar nog niets over transgenders te vinden was, is wellicht de verklaring voor de haast verontrustende zoektocht van Cees naar zijn ware ik. Het begint met onschuldige spelletjes met zijn geslacht als kind, het dragen van vrouwenslips als tiener en langzaam komen Cees’ gevoelens tot uiting in stiekeme verkleedpartijtjes thuis, in vrouwenkleding naar een bar gaan en internetdates met wie hij afspreekt om zich als vrouw te kleden. Het blijkt allemaal de opmars te zijn naar een geslachtsveranderende operatie, waarmee de daadwerkelijke transformatie naar Monica voltooid is.

Ontroerend en een beetje knagend
Dochter Maaike Sips weet het persoonlijke verhaal van haar vader op niet-sentimentele, maar wel ontroerende, wijze te verwoorden binnen zowel een historische, medische als informatieve context. Dat vergt nogal wat van zowel auteur als lezer; beide krijgen een behoorlijk breed transgenderverhaal voor de kiezen. Het verhaal voelt daardoor soms wat afstandelijk en klinisch aan. Daarin wordt duidelijk dat Sips een journalistieke achtergrond heeft.

De vertellingen uit Cees’ jeugd en de aandacht voor detail zijn echter subliem. Je waant je in het internaat in Hilversum, in het ouderlijk huis of al spelend op straat. De angst, het onbegrip en vooral de zoektocht van Cees zorgt voor veel begrip en voor sommigen misschien zelfs herkenning. Door ook de strubbelingen in het heden en de moeilijke momenten tussen Cees en zijn ex-vrouw te laten zien, wordt de zoektocht van Sips zelf naar de geschiedenis van Monica veel levendiger.

Om de één of andere reden bleef er echter één aspect een beetje knagen. Wat opvalt is dat Cees’ vrouw Meintje geruisloos lijkt mee te gaan in de transformatie naar Monica. Ze lijkt overal voor open te staan; ook voor de extremen die haar man opzoekt. Want buiten het feit dat hij zich graag kleedt als vrouw, zoekt hij ook de grenzen op richting SM, bondage en slippertjes buiten de deur. Is het dan echt zo makkelijk om je stoere man te zien veranderen in een vrouw op stiletto’s?

Fascinerende transformatie
Monica, mijn vader is niet alleen een ode aan de verborgen geschiedenis van de vader van de auteur, maar biedt ook een inkijkje in vrijwel alle facetten waar transgenders en hun omgeving mee te maken (kunnen) krijgen. Wat Sips wilde is geslaagd. Ze schreef de fascinerende levensgeschiedenis van Monica; de vrouw die op papier pas een paar jaar bestaat, maar in werkelijkheid altijd al aanwezig is geweest.

 

 
 Monica, mijn vader
 Maaike Sips
 Podium
 Paperback: €19,50
 Ebook: €9,99
 288 bladzijden
 oktober 2015

Deze recensie verscheen eerder op Mustreads.nl

 

Leave a Reply