Boeken Romans

Recensie: Ego – Nadine Barroso

Met haar debuutroman Ego neemt Nadine Barroso je mee op de spirituele ontdekkingstocht van Olivia, die door het verlies van haar eerste kindje alles in een ander perspectief beziet. Haar persoonlijke zoektocht wordt, door de ontmoeting met de spannende Diego, ook daadwerkelijk een fysieke ontdekkingsreis. Het verwijdert haar nog verder van het veilige leven met haar echtgenoot en de verleiding van het ego is groter dan ooit… Hoewel het plot goed in elkaar steekt en Barroso laat zien dat ze een vaardig auteur is, is de continue nadruk op het ego in het gelijknamige boek soms wel erg overweldigend. Het gevoelsleven van Olivia en haar overpeinzingen neigen naar het filosofische en zorgen ervoor dat Ego geen lichte kost is. Degene die er voor open staat zal zeker worden aangezet tot nadenken, maar het is waarschijnlijk dat je wel enige spirituele verlichting moet kunnen verdragen om Ego écht te waarderen.

Olivia en haar man Duuk hebben recentelijk hun eerste kindje verloren. Ze proberen hun leven weer op te pakken, maar het valt ze zwaar. Samen kunnen ze het verlies maar moeilijk verwerken en daardoor zijn ze vooral afzonderlijk van elkaar aan het rouwen. Tijdens het eerste feestje waar ze naartoe gaan na deze heftige gebeurtenis, ontmoet het stel Diego. Hij steekt niet onder stoelen of banken dat hij Olivia een aantrekkelijk vrouw vindt, maar desondanks lijkt het ook met Duuk te klikken.

Niet veel later besluiten de drie samen te werken in een bedrijf van Diego in de reisbranche. Het trio moet veel reizen om de luxe appartementen die ze willen verhuren te bekijken en te beoordelen. De reis leidt ze voornamelijk door Zuid-Europa, waar ze niet alleen een aantal huizen bezoeken, maar ook elkaar veel beter leren kennen. Als Duuk voor een aantal dagen terug naar huis moet, loopt de spanning tussen Diego en Olivia hoog op. De twee flirten wat af! Dit confronteert Olivia niet alleen met zichzelf en haar verlangens, maar ook met haar ego. Ze onderzoekt, leert en bespreekt haar confrontaties met het ego met Duuk en Diego. De reis wordt voor Olivia hierdoor zowel een spirituele, seksuele als een zakelijke. En dan zijn er nog de bizarre moorden op prostituees die het trio lijken te achtervolgen…

Waarom toch die cursieve tekst?
Dat Nadine Barroso een vaardig auteur is blijkt wel uit de heerlijke schrijfstijl die ze hanteert; vlot en alledaags, vol natuurlijke dialogen. Wat wel opvalt zijn de vele stukken cursieve tekst. De schuin gedrukte alinea’s bestaan voornamelijk uit hoofdpersoon Olivia’s gedachten, maar de echte nut en noodzaak van deze cursieve stukken wordt niet helemaal duidelijk. Het doet gelukkig niets af aan het verhaal, maar het voegt eigenlijk ook niets toe.

Gedurende het hele verhaal was er een soort mysterieuze, onderhuidse spanning. Enerzijds kwam die door de seksuele aantrekkingskracht tussen Olivia en Diego, anderzijds door de verschillende lustmoorden op prostituees die steeds in de directe omgeving van Olivia, Duuk en Diego plaatsvinden. Als dat laatste in het midden van het verhaal voor een lange tijd op de achtergrond raakt, lijkt het een beetje alsof dat gedeelte van het plot alleen maar is gebruikt om het verhaal wat op te leuken. Richting het einde blijkt echter dat ook deze verhaallijn mooi samenkomt met de rest van het plot.

Goed gedoseerd, een tikkeltje geforceerd
Zeker voor een debuut is Ego goed gedoseerd, met een continue, prettige spanningsboog. Het enige waar Barroso af en toe mee uit de bocht vliegt, is de veelvuldige verwijzing naar het ego. Natuurlijk is het in de lijn der verwachting, gezien de titel van het boek, dat het ego een belangrijke rol speelt in het verhaal. Maar de spirituele verwijzingen waren soms ontzettend geforceerd, zeker in de dialogen. Hoewel hoofdpersoon Olivia genoeg zelfinzicht toont, had dat aspect toch een tikkeltje minder drammerig gemogen. Het is echter maar een klein puntje. Ego is een heerlijke debuutroman die smaakt naar meer!

 

 
 Ego
 Nadine Barroso
 Uitgeverij Aspekt
 Paperback: €17,95
 236 bladzijden
 februari 2016

Deze recensie verscheen eerder op Mustreads.nl

Leave a Reply