Films & Series

BIOS Recensie: Skyscraper

Will Sawyer (Dwayne Johnson) heeft de draad weer opgepakt nadat een inschattingsfout tijdens zijn laatste klus voor de FBI hem bijna fataal was geworden. Hij is inmiddels getrouwd, heeft twee kinderen en is veiligheidsadviseur voor wolkenkrabbers. Voor een enorme klus in China, waar de hoogste en veiligste wolkenkrabber ooit moet worden opgeleverd, neemt hij samen met zijn gezin tijdelijk intrek op de 95e verdieping van het gebouw. En dan gaat het mis. De Aziatische magnaat die de ‘Pearl’ heeft laten bouwen blijkt een hardnekkige vijand uit het verleden te hebben. Deze neemt de veiligheidsbesturingssystemen over en steekt het gebouw in brand. Will krijgt daar de schuld van en wordt gezocht door de autoriteiten. Maar dat is wel de minste van zijn zorgen, want bovenin in het gebouw is zijn gezin nog aanwezig. Kan hij ze redden?

En… Actie!
Ik zal er maar niet omheen draaien: Skyscraper druipt van de actie. Het heeft een plot dat bol staat van de clichés, waarvan je na een paar minuten al kunt raden hoe het gaat eindigen. De film moet het dan ook vooral hebben van de snel opvolgende actiescènes. Beschietingen, een gijzeling, helicoptercrash en met één hand aan het randje van een wolkenkrabber hangen; het komt allemaal voorbij.

Laten we wel wezen, Skyscraper is prachtig mooi gemaakt: snel, spannend, vol special effects en een held die alle bad guys verslaat. Maar er worden geen verwachtingen overtroffen, er zijn geen spetterende plottwists en er komen toch wel heel veel mensen zonder kleerscheuren uit een bijzonder benarde situatie. Zo blijkt ook Sawyers vrouw Sarah (Neve Campbell) een fantastisch getrainde arts te zijn die diende in Afghanistan en dus beschikt over allerlei koelbloedige superhelden skills. Het is alles bij elkaar niet echt geloofwaardig.

Stoer, maar niet bijzonder
Omdat er visueel zoveel gebeurt, heeft de film een redelijk constante spanningsboog. Ik zag de film in 3D en hoewel ik dat persoonlijk geen enorme meerwaarde vind, werden de filmeffecten daardoor wel versterkt. En als je er dan toch lekker in zit, zijn de leven-of-dood scenes, de momenten dat het erop of eronder is, toch best spannend. Ook al zegt je onderbuikgevoel al bijna heel de film dat het allemaal goed komt – en dat uiteindelijk ook zo blijkt te zijn.

Skyscraper had kunnen excelleren door in te zetten op een scherper plot en onverwachte wendingen in plaats van uitsluitend actie. Nu is het ‘gewoon’ een stoere actiefilm – niets meer of minder.

 

 

Leave a Reply